ممنوعیت فراموش‌شده: ویترین‌سازی واژه‌های بیگانه در خیابان‌ها

به نقل از خبرگزاری قاصدک شرق:

قانون «ممنوعیت به‌کارگیری اسامی، عناوین و اصطلاحات بیگانه» که نزدیک به سه دهه از تصویب آن می‌گذرد، همچنان با چالش‌های جدی در اجرا روبروست. این قانون با هدف حفظ هویت ملی و اصالت زبان فارسی تصویب شد، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد نه تنها استفاده از واژه‌های بیگانه کاهش نیافته، بلکه بر دامنه آن افزوده شده است.

هشدار کارشناسان درباره پیامدهای فرهنگی

محمود اکرامی، کارشناس حوزه زبان و فرهنگ، با هشدار درباره پیامدهای این روند گفت: زبان صرفاً ابزار ارتباطی نیست، بلکه حامل معنای فرهنگی و هویتی است. استفاده گسترده از واژه‌های بیگانه می‌تواند به انقطاع فرهنگی بین نسل‌ها منجر شود.

وی تأکید کرد: اگر این روند ادامه یابد، ممکن است در آینده‌ای نه چندان دور تصور کنیم به فارسی سخن می‌گوییم، در حالی که بخش عمده‌ای از واژگان ما غیرفارسی باشد.

چالش‌های اجرایی قانون

اگرچه قانون وظایف مشخصی برای نهادهایی مانند شهرداری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و پلیس اماکن تعیین کرده، اما به نظر می‌رسد هماهنگی لازم بین این نهادها وجود ندارد.

سیداحمد علوی، عضو شورای شهر تهران، در این زمینه گفت: مسئولیت اجرای این موضوع بر عهده پلیس اماکن است و شهرداری تنها درباره اندازه و نوع تابلو نظارت دارد.

این در حالی است که آیین‌نامه اجرایی قانون، وظایف متعددی از جمله نظارت بر مطابقت تابلوها با دستورالعمل را بر عهده شهرداری گذاشته است.

واکنش پلیس اماکن

سرهنگ علی رفیعی، رئیس پلیس اماکن تهران بزرگ، از همکاری خوب با وزارت ارشاد خبر داد و گفت: بدون نیاز به دریافت گزارش از وزارت ارشاد، با هر تابلویی که واژه‌های بیگانه داشته باشد برخورد می‌کنیم.

ضرورت عزم جدی برای اجرای قانون

کارشناسان بر این باورند که تا زمانی که نهادهای دولتی خود به استفاده از واژه‌های فارسی پایبند نباشند، اجرای این قانون در سایر بخش‌ها با توفیق همراه نخواهد بود.

اکرامی در این زمینه خاطرنشان کرد: وقتی حتی نهادهای رسمی از واژه‌های غیرفارسی در تابلوهای خود استفاده می‌کنند، انتظار اجرای قانون از دیگران بی‌معناست.

زبان فارسی به عنوان میراث فرهنگی

این کارشناس زبان فارسی تأکید کرد: همان‌گونه که جامعه نسبت به میراث ملموس فرهنگی حساس است، باید زبان فارسی را نیز به عنوان میراث معنوی ملی باور داشته و از آن محافظت کند.

به نظر می‌رسد اجرای اثربخش این قانون نیازمند عزم جدی تمام نهادهای مسئول و همچنین فرهنگ‌سازی در میان آحاد جامعه است.