به گزارش از خبرگذاری قاصدک شرق، در شرایطی که ایران با بحران شدید آبی، کاهش ذخایر سدها، افت منابع زیرزمینی و خشکی تالابها مواجه است، طرح بحث واردات آب از سوی وزیر نیرو به عنوان گزینهای در دستور کار، واکنشهای کارشناسی گستردهای را برانگیخته است.
این در حالی است که بررسی آمارها نشان میدهد کشور سالانه حجم عظیمی از منابع آب خود را به صورت «آب مجازی» و از طریق صادرات محصولات کشاورزی پُرمصرف از دست میدهد. بر اساس برآوردها، تنها صادرات سه محصول لبنیات فرآوریشده، سیب تازه و هندوانه در مجموع حدود یک میلیارد و ۳۲۲ میلیون مترمکعب آب مجازی را سالانه از کشور خارج میکند.
این رقم معادل مصرف آب شرب سالانه میلیونها نفر، حدود ۱۰ برابر حقابه سالانه تالاب گاوخونی و تقریباً برابر با حجم مفید ذخیره سد کرج (امیرکبیر) در شرایط نرمال است. کارشناسان تأکید میکنند که این حجم آب میتوانست به احیای تالابها و کاهش فشار بر سدهای بحرانی کمک کند.
در چنین شرایطی، نگرانی اصلی این است که واردات آب میتواند به جای حل ریشهای بحران، به ایجاد وابستگی ساختاری خطرناک و انتقال بحران به سطحی پیچیدهتر با تبعات امنیتی و سیاسی بینجامد. این اقدام در حالی مطرح میشود که امکان صرفهجویی و مدیریت داخلی حجم عظیمی از آب از طریق بازنگری در الگوی کشت، تنظیم صادرات بر اساس معیارهای آبی و اولویت دادن به امنیت آبی همچنان وجود دارد.
به نظر میرسد حل پایدار بحران آب، نه در گرو اقدامات پرهزینه و پرریسک مانند واردات، بلکه در مدیریت خردمندانه منابع داخلی و توقف خروج بیرویه آب مجازی از کشور نهفته است.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0