گزارش از خبرگزاری قاصدک شرق؛ نظام آموزشی کشور با چالشی جدی در کیفیت آموزش مواجه است که در قالب افت تحصیلی، ضعف مهارتهای پایه و شکاف قابل توجه میان عملکرد مدارس مختلف خود را نشان میدهد.
بر اساس اعلام مشاور وزیر آموزشوپرورش، نمرات دانشآموزان در آزمونهای نهایی عمدتاً در بازه ۸ تا ۱۰ قرار دارد و حدود ۴۰ درصد از دانشآموزان دوره ابتدایی مهارتهای پایه خواندن و نوشتن را در سطح استاندارد کسب نکردهاند. این وضعیت در نتایج آزمونهای داخلی مانند آزمون ریاضی دانشگاه صنعتی شریف و نیز ارزیابیهای بینالمللی مشهود است.
وزیر آموزشوپرورش، مهمترین دلیل این وضعیت را عوامل ساختاری و فاصله برنامههای درسی مبتنی بر محفوظات از نیازهای واقعی بازار کار و مهارتهای زندگی میداند. با این حال، وی با اشاره به برخی آمار از جمله افزایش ۵۸ درصدی میانگین نمرات نهایی پایه دوازدهم نظری در سال ۱۴۰۳ نسبت به سال قبل، روندی رو به رشد در آموزش عمومی را متذکر شده است.
تفاوت در تحلیل آمار
رئیس پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش با تفکیک مفاهیم تاکید میکند که کاهش معدل نهایی لزوماً به معنای افت یادگیری نیست، بلکه میتواند ناشی از اصلاحات در نظام ارزشیابی، استانداردسازی و افزایش دقت در سنجش باشد. وی خاطرنشان میسازد که امروز با سختگیری بیشتر در طراحی سوالات و تصحیح اوراق توسط چندین معلم، نمره نهایی به توان واقعی دانشآموز نزدیکتر شده که این یک اصلاح ساختاری مثبت تلقی میشود.
عوامل موثر بر افت تحصیلی
از سوی دیگر، رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی اظهار داشته که سهم برنامه درسی و کتابهای درسی در افت تحصیلی کم است و عامل اصلی، کاهش کیفیت آموزش به عنوان مجموعهای از عوامل مؤثر در فرآیند یاددهی-یادگیری است. وی کمبود حمایتهای لازم از مدارس، نابرابری شدید کیفیت میان مدارس دولتی و غیردولتی و نیز کم بودن زمان آموزش در ایران نسبت به استانداردهای بینالمللی را از دلایل این چالش برمیشمارد.
شکاف کیفی و نابرابری آموزشی
شواهد نشان میدهد شکاف معناداری میان عملکرد مدارس غیردولتی، شاهد و دولتی عادی وجود دارد. این نابرابری در نتایج کنکور و پذیرش در رشتههای برتر به وضوح قابل مشاهده است.
جمعبندی
به نظر میرسد پدیده افت تحصیلی نتیجهای چندعاملی است که از تداخل عواملی مانند تغییرات نظام سنجش، ناکارآمدی نسبی برخی برنامههای درسی، کاهش کیفیت آموزش در برخی مدارس، نابرابری گسترده در امکانات و کیفیت مدارس مختلف و کمبود زمان آموزشی ناشی میشود. حل این معضل پیچیده نیازمند نگاهی جامع، غیرسیاسی و مبتنی بر ارزیابی علمی است تا بتواند پاسخی درخور برای ارتقای کیفیت و عدالت آموزشی فراهم آورد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0