ای جماعتِ سوگوارِ صبور، ای نسلی که تاریکی ها را با چشمانِ بیدارِ خود شکافتید، و ای میراثدارانِ قامتهای استوارِ این سرزمینِ همیشه پایدار،
امروز، کرانه‌های این خاکِ خونین، ماتمزده ترین شبهای خویش را سپری می‌کند. مردی که با نبضِ زمانه آشنا بود و طلوعِ هر صبح را با امیدِ فردایی روشن‌تر گره میزد، اینک در میانِ دستانِ ما، امانتی است از جنسِ نور. جنایتِ فجیعِ آمریکای غارتگر و همپیمانانِ جنایتکارِ صهیونیِ آن، چراغِ فروزانِ این دیار را خاموش ساخت، اما کورسویِ امیدی که در سینه ی ما جوانه زده، هرگز اجازه نخواهد داد که ظلمت، بر این اقلیمِ عشق سایه افکند.