به گزارش خبرگزاری قاصدک شرق، ایران در یکی از حساسترین کمربندهای اقلیمی جهان قرار گرفته است و نشانههای تغییر اقلیم از جمله افزایش دمای هوا، کاهش بارندگی، تشدید تبخیر و وقوع خشکسالیهای طولانی به وضوح در کشور مشاهده میشود. علاوه بر این، پدیدههایی مانند بالا آمدن سطح آب خلیج فارس به دلیل ذوب یخهای قطبی و افت قابل توجه تراز آب دریای خزر از جمله شواهد تغییر اقلیم در منطقه هستند.
با این حال، بحران کنونی آب در ایران تنها متأثر از تغییرات اقلیمی نیست. به باور کارشناسان، سوءمدیریت مزمن در حوزه آب، توسعه ناپایدار، سدسازیهای غیراصولی، کشاورزی ناسازگار با اقلیم و بیتوجهی به توان اکولوژیک سرزمین، نقش تعیینکنندهای در تشدید این بحران داشتهاند.
در همین رابطه، دکتر اصغر عبدلی، عضو هیئت علمی پژوهشکده علوم محیطی دانشگاه شهید بهشتی، در گفتوگویی به واکاوی علمی نقش تغییر اقلیم و سوءمدیریت در بحران آب ایران پرداخته است.
وی با اشاره به قطعیت علمی پدیده تغییر اقلیم و تشدید آن در آینده، اظهار داشت: بر اساس پیشبینیها، دمای کره زمین تا پایان قرن حاضر افزایش قابل توجهی خواهد یافت و این روند تأثیرات گستردهای بر محیط زیست خواهد گذاشت. در منطقه ما، این تأثیرات به صورت کاهش تراز آب دریای خزر و بالا آمدن سطح آب خلیج فارس قابل مشاهده است.
عبدلی با انتقاد از نادیده گرفتن اثرات تغییر اقلیم در تصمیمگیریهای کلان کشور تأکید کرد: علیرغم آسیبپذیری بالای ایران در برابر تغییر اقلیم، درک دقیقی از این موضوع در میان مدیران وجود ندارد و این عامل در بسیاری از پروژههای توسعهای و محیط زیستی نادیده گرفته شده است. وی بر ضرورت گنجاندن اصل «سازگاری با تغییر اقلیم» در تمامی سیاستگذاریها و پروژهها تأکید نمود.
وی در بخش دیگری از صحبتهای خود به انتقاد از پروژههای جنگلکاری غیراصولی پرداخت و گفت: کاشت درخت در مناطقی که سابقه جنگل نداشتهاند، مانند فلات مرکزی ایران، با توجه به بحران شدید آب کاملاً اشتباه است. این اقدامات نه تنها به تنوع زیستی کمک نمیکند، بلکه منابع آبی ارزشمند را نیز به هدر میدهد.
این استاد دانشگاه، سوءمدیریت را محدود به حوزه جنگلکاری ندانست و افزود: توسعه بیرویه، کشاورزی ناسازگار با شرایط آبی، استقرار صنایع آببر در مناطق خشک، سدسازیهای غیراصولی و پرورش گونههای مهاجم آبزی در استخرهای روباز، همگی در تشدید بحران آب نقش داشتهاند. وی پرسید: با چه منطقی در استانهای کمآب، کشتهای پرمصرفی مانند برنج رواج دارد؟
عبدلی در پایان خاطرنشان کرد: پیش از هر اقدامی لازم است یک آسیبشناسی دقیق و بیطرفانه از ابعاد بحران آب انجام شود. از آنجایی که سازمانهایی که خود در ایجاد بحران نقش داشتهاند، به تنهایی قادر به اصلاح آن نیستند، ایجاد یک نهاد مستقل متشکل از متخصصان و صاحبنظران خارج از ساختار اجرایی فعلی برای تدوین راهبردهای علمی و عملی خروج از بحران ضروری است. این نهاد باید با تحلیلهای کارشناسی و برنامهریزی مدون، مسیر مدیریت پایدار منابع آب کشور را ترسیم کند.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0