زیست پربار و الهامبخش رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای (ره) سرشار از لحظهها و رخدادهای ژرف و شگرفی است که تامل در آنها انسان را به معرفت تازهای درباره آن حکیم شهید، رهنمون میسازد. در این راستا بازخوانی خاطرهها و تاریخ شفاهی زندگی امام شهید امت، حائز نقش و اهمیت بسزایی است.
امام شهید امت علاوه بر بیانی بلیغ و فصیح، از قلمی گرم و گیرا هم بهرهمند بودند. ایشان در این زمینه ضمن اشاره به اعلامیهنویسیهایشان در دوران ستمشاهی نقل میکنند: «من سالهای ۳۳ و ۳۴ با مرحوم نواب آشنا شدم. شهادت جناب نواب صفوی ما را داغدار کرد. این رویداد در ما انگیزهای برای حرکت و تفکر در مسائل سیاسی ایجاد کرد. به نظرم سال ۳۴ یا ۳۵ بود که اولین اعلامیههای انتقادی را ما دستنویس کردیم و در مشهد پخش کردیم. این مسئله ما را به مطالعه برخی نشریات سوق داد. یکی از این نشریات «ندای حق» بود که مرحوم عدنانی منتشر میکرد، مجله دیگر «مسلمین» بود که توسط مرحوم حاج سراج انصاری پیرمرد روحانی و روشنفکری مبارز منتشر میشد. اینها نشریاتی بود که مطالعه میکردم.»
حضرت آیتالله خامنهای (ره) رهبر شهید انقلاب اسلامی در ادامه به روایت نخستین نوشتهای که به قلم ایشان منتشر شده است، میپردازند و در اینباره نقل میکنند: «من سالها مطلب مینوشتم، مثلاً گاهی خاطرات از پیش مینوشتم، خاطرات مینوشتم گاهی؛ اما مقالهنویسی جهت انتشار نداشتم. از سال ۴۲ بود که شروع شد به تدریج چیزهایی نوشتم، در سال ۴۳ و ۴۴ دیگر بهتر شد. ۴۴ هم اولین چیزی که نوشته بودم، چاپ شد. کتاب «آینده در قلمرو اسلام» ترجمه ای بود از سیدقطب، ترجمه کتاب «المستقبل لهذالدین». قبلاً هم کتاب دیگری را از سیدقطب ترجمه میکردم که بعد اطلاع پیدا کردم پیش از اتمام کار من فرد دیگری آن کتاب را ترجمه کرده است.»
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0