بر اساس گزارش از خبرگزاری قاصدک شرق، پرتاب موفقیتآمیز ماهوارههای «ظفر ۲»، «پایا» و «کوثر» نشان از عبور صنعت فضایی ایران از فاز تحقیقاتی و ورود به عصر ماهوارههای عملیاتی دارد. این دستاورد با جهش قابل توجهی در کیفیت و دقت تصاویر ماهوارهای همراه بوده است.
سیر پیشرفت دقت تصویربرداری ماهوارههای ایرانی:
حدود سال ۱۳۹۰ (نسل اول): دقت حدود ۴۰۰ متر – تنها برای تشخیص عوارض بسیار بزرگ و با هدف اثبات حضور در فضا.
نسلهای میانی: با تجهیز به GPS فضایی، دقت ابتدا به ۱۰۰ متر و سپس در «ظفر ۱» با دوربینهای سیاهوسفید به ۲۵ متر رسید.
ماهواره «ظفر ۲» (پرتابشده): دقت ۱۵ متر. این سطح از دقت برای پایش کلان منابع طبیعی مانند جنگلها، تغییرات آبی و سلامت محصولات کشاورزی در مقیاس بزرگ کاربرد دارد.
ماهواره «پایا» (طلوع ۳ – پرتابشده): دقت پایه ۵ متر، با قابلیت بهبود تا ۳ متر با الگوریتمهای هوش مصنوعی. این دقت امکان تفکیک ساختمانهای بزرگ، جادهها و تأسیسات شهری را فراهم میکند.
ماهواره آتی «طلوع ۴» (پارس ۲): دقت تصویربرداری به ۲.۵ متر خواهد رسید که مرز ورود به تصاویر باکیفیت تجاری محسوب میشود.
ویژگیهای کلیدی ماهوارههای جدید:
طول عمر عملیاتی: برخلاف نمونههای آزمایشی گذشته که عمری کوتاه داشتند، ماهواره «ظفر ۲» برای یک عمر عملیاتی ۳ ساله طراحی شده تا دادههای مستمر و قابلاتکا ارائه دهد.
فناوری پیشرفته: ماهواره «پایا» با عبور از دوربینهای لنزی قدیمی، از تکنولوژی دوربینهای تلسکوپی بهره میبرد و به سامانه پیشرانش برای اصلاح ارتفاع و افزایش طول عمر در مدار مجهز است.
چشمانداز آینده: با کلید خوردن پروژه «منظومه شهید سلیمانی» متشکل از ۲۴ ماهواره، پوشش تصویری کشور به گونهای گسترش خواهد یافت که امکان تصویربرداری مکرر از هر نقطه در فواصل زمانی کوتاه فراهم شود.
این پیشرفتها نشان میدهد صنعت فضایی ایران از چشماندازی با دقت ۴۰۰ متری به وضوحی در حد چند متر رسیده و اکنون ابزاری توانمند برای پایش و برنامهریزی کلان کشور در اختیار دارد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0