نوسازی مراکز فنی‌وحرفه‌ای: وعده‌ای دیگر یا اقدام عملی؟

احمد میدری در سفر به کردستان با وعده‌های آشنا و آمارهای امیدوارکننده حاضر شد، اما آنچه در عمل دیده می‌شود، ادامه روندهای قدیمی و عدم تحقق وعده‌هاست.

پروژه‌های نیمه‌تمام؛ وعده‌های تکراری
وزیر کار از پیشرفت فیزیکی پروژه‌هایی مانند سنگ‌شکن (۹۰٪)، درمانگاه دهقانان (۴۰٪) و درمانگاه تخصصی (۶۰٪) خبر داد. اما پرسش اینجاست: چرا این پروژه‌ها سال‌هاست به بهره‌برداری نرسیده‌اند؟ آیا صرفاً اعلام درصد پیشرفت، جایگزین عمل‌گرایی شده است؟

شفافیت مالی؛ وعده‌ای برای آینده‌ای نامعلوم
ادعای طراحی سازوکار شفافیت برای حساب‌های شرکت‌ها و جلوگیری از خروج سرمایه از کردستان، هرچند زیبا به نظر می‌رسد، اما تاکنون هیچ نمونه عملی از آن دیده نشده است. آیا این بار واقعاً این طرح اجرایی خواهد شد یا مانند گذشته در حد حرف باقی می‌ماند؟

تبعیض در استخدام؛ اعترافی تلخ اما بدون راهکار
میدری به درستی از تبعیض در استخدام نیروی کار انتقاد کرد، اما هیچ برنامه مشخصی برای اصلاح این رویه ارائه نداد. آیا صرف اشاره به مشکل، بدون ارائه راهکار، کمکی به حل آن می‌کند؟

بخش خصوصی؛ ناجی موهوم؟
تأکید وزیر بر نقش بخش خصوصی در توسعه، در حالی است که زیرساخت‌های لازم برای سرمایه‌گذاری خصوصی در کردستان فراهم نیست. آیا این سخنان بهانه‌ای برای فرار دولت از مسئولیت‌های خود نیست؟

صنایع پایین‌دست؛ آرزوی محال؟
صحبت از توسعه صنایع طلا و جواهر در کردستان، بدون توجه به موانع ساختاری و کمبود فناوری، بیشتر شبیه رویاپردازی است تا یک برنامه عملیاتی.

نوسازی مراکز فنی؛ وعده‌ای دیگر
وعده بازسازی مراکز فنی‌وحرفه‌ای نیز پیش از این بارها شنیده شده است. آیا این بار تفاوتی خواهد کرد؟

هواپیمای شخصی برای سنندج؛ شوخی یا واقعیت؟
پیشنهاد سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل هوایی برای سنندج آن‌قده غیرواقعی به نظر می‌رسد که بیشتر شبیه یک شوخی است تا یک برنامه اقتصادی جدی.

سخن پایانی
سخنان میدری در کردستان، مانند بسیاری از وعده‌های گذشته، پر از آرزوهای زیبا اما فاقد راهکارهای عملی بود. مردم کردستان به جای شنیدن وعده‌های تکراری، به اقدامات ملموس و تغییرات واقعی نیاز دارند.