چرا تسلط ایران بر علوم و فنون هسته‌ای را تحمل نمی‌کنند؟

سخنانی از شهید دکتر امیرحسین فقهی؛رئیس پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای 🔻نکته مهمی که در سایه فضاسازی‌های رسانه‌ای غربی‌ها، شاید خیلی ازمردم ندانند این است که توسعه علوم و فنون هسته‌ای، گستره وسیعی از رشته‌های دانشگاهی و تخصص‌ها را در بر می‌گیرد ؛ این رابطه دوطرفه است و سودش هم به هر دو طرف می‌رسد.

🔸به‌عنوان مثال یکی از مواردی که ما در سازمان انرژی هسته‌ای ایران به سمت آن حرکت کرده‌ایم، دستیابی به فناوری ساخت «#شتابدهنده» است. شتابدهنده‌ها یک فناوری بسیار پایه و کاربردی هستند؛ به عنوان مثال اساس ساخت تلویزیون‌های رنگی را شتابدهنده‌ها تشکیل می‌دهند و کاربردهای آنها در صنعت و سلامت هم بسیار گسترده است.

🔹برای ورود به این حوزه، دانش‌ها و فناوری‌هایی مانند ریخته‌گری‌های دقیق، شیمی، فیزیک، مغناطیس و همزمان‌سازی عملکردی میان دستگاه‌ها بسیار بااهمیت است؛ بنابراین ما نیاز به ارتباط با متخصصان این حوزه برای تحقیقات پیشرفته هستیم. همچنین این حوزه، از لحاظ خطرات ایمنی، درجه پایینی دارد و به همین دلیل، امکان توسعه همکاری‌های علمی و تحقیقاتی آن با طیف وسیعی از محققان و شرکت‌های دانش‌بنیان وجود دارد.

🔸اما از نظر ما مهم‌تر از خود شتابدهنده و سایر دستاوردهای صنعت هسته‌ای، ارتقاء نیروی انسانی و سطح صنایعی است که در این حوزه‌های تحقیقاتی با ما همکاری می‌کنند. هر صنعتی با صنعت هسته‌ای مشارکت کند، سطح توانمندی آنها ارتقاء خواهد یافت؛ چرا که به لایه‌های عمیق‌تر و پیشرفته‌تری از فناوری دست پیدا می‌کند.

🔹الکترونیک و برق و قدرت، علم آلیاژها و سوپر آلیاژها و مواد با خلوص و گِرید هسته‌ای، فناوری خلأ و کنترل، همگی از فناوری‌های موردنیاز در ساخت شتابگرها هستند که اغلب باید در بالاترین سطح باشند. مثلا کسی که بتواند کنترلگر شتابدهنده را بسازد و ذراتی با سرعت نور را کنترل کند، می‌تواند دستگاه‌های بسیار پیشرفته‌تری در صنایع مختلف را هم طراحی کند.

⭕️ اینکه در مواردی از دستیابی ما به فناوری هسته‌ای ممانعت می شود، به‌خاطر سلاح نیست؛ بلکه همانطور که خودشان هم می‌دانند، به خاطر این است که علوم و فنون مرتبط با هسته‌ای، دریچه‌ای برای دستیابی به حاکمیت فناوری است.