چرا قطعنامه‌های شورای امنیت دیگر ابزار موثری برای فشار بر ایران محسوب نمی‌شوند؟

به نقل از خبرگزاری قاصدک شرق: با عدم تمدید قطعنامه‌های تحریمی شورای امنیت علیه ایران، این قطعنامه‌ها پس از سال‌ها اهمیت سابق خود را از دست داده‌اند. تحلیل‌ها نشان می‌دهد بازگشت تحریم‌های پیشین سازمان ملل تأثیر محسوسی بر فشارهای اقتصادی کنونی علیه ایران نخواهد داشت.

شش قطعنامه تحریمی شورای امنیت (شماره‌های ۱۶۹۶، ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳، ۱۸۳۵ و ۱۹۲۹) که بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ برای محدودسازی برنامه هسته‌ای و موشکی ایران تصویب شده بودند، در شرایط کنونی کارایی قبلی را ندارند. دلیل این امر تغییر شرایط بین‌المللی، ماهیت محدود این تحریم‌ها و تداوم تحریم‌های یکجانبه آمریکا پس از خروج از برجام در سال ۲۰۱۸ است.

از سال ۲۰۱۸، آمریکا بدون اتکا به قطعنامه‌های سازمان ملل، تحریم‌های گسترده‌ای علیه بخش‌های کلیدی اقتصاد ایران از جمله نفت، بانکی و پتروشیمی اعمال کرده است. همچنین ماهیت تحریم‌های شورای امنیت که عمدتاً بر محدودیت‌های فناوری متمرکز هستند، در مقایسه با تحریم‌های همه‌جانبه آمریکا اثر اقتصادی محدودی دارد.

عدم اجماع جهانی نیز از دیگر عوامل کاهش اثرگذاری این تحریم‌هاست. چین و روسیه که در گذشته با تحریم‌ها همراهی نسبی داشتند، اکنون مخالف بازگشت تحریم‌ها هستند و این موضوع اجرای مؤثر آنها را با چالش مواجه می‌کند.

ایران نیز در سال‌های اخیر با توسعه روش‌های خلاقانه برای دور زدن تحریم‌ها، افزایش خودکفایی و تقویت روابط با کشورهای همسو، انعطاف‌پذیری قابل‌توجهی در برابر فشارهای اقتصادی از خود نشان داده است.