گزارش از خبرگزاری قاصدک شرق؛ در حالی که مرغ و تخممرغ با استفاده از نهادههای وارداتی با ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی تولید میشوند، آمارهای رسمی نشان میدهد در دو سال اخیر دهها هزار تن از این کالاهای اساسی به ارزش میلیونها دلار از کشور صادر شده است.
بر اساس آمار گمرک، در سال ۱۴۰۳ حدود ۱۴۶ هزار تن تخم خوراکی (عمدتاً تخممرغ) به ارزش ۱۴۴ میلیون دلار و همچنین نزدیک به ۱۸ هزار تن مرغ کامل منجمد به ارزش ۱۶.۳ میلیون دلار صادر شده است. این روند در هشتماهه امسال نیز ادامه داشته و حدود ۸۶ هزار تن تخممرغ به ارزش نزدیک به ۹۰ میلیون دلار از کشور خارج شده است.
این صادرات در شرایطی صورت گرفته که بازار داخلی با ناترازی و نوسان قیمت مواجه بوده است. پرسش اصلی این است که چگونه مجوز صادرات این کالاهای اساسی ـ که با یارانه ارزی تولید شدهاند ـ در اوج کمبود بازار داخلی صادر شده است؟
واقعیت این است که بخش عمده هزینه تولید مرغ و تخممرغ، وابسته به نهادههایی مانند ذرت و کنجاله سویا است که با ارز ترجیحی تأمین میشوند. بنابراین، صادرات این محصولات به معنای خروج غیرمستقیم یارانه ارزی از کشور است؛ یارانهای که هدف آن حمایت از معیشت مردم بوده، نه صادرات ارزانقیمت به بازارهای خارجی.
ابهام دیگر، موضوع بازگشت ارز حاصل از این صادرات است. مشخص نیست درآمدهای ارزی این صادرات تا چه میزان و با چه مکانیزمی به چرخه اقتصاد کشور بازگشته است.
اکنون پرسش افکار عمومی این است: مجوز این صادرات توسط کدام نهاد و بر چه اساسی صادر شده؟ چرا همزمان با تشدید کمبود در بازار داخلی، محدودیت مؤثری برای صادرات اعمال نشد؟ پاسخ به این سوالات نیازمند شفافیت در فرآیند صدور مجوز، نظارت بر زنجیره تولید تا صادرات و نحوه بازگشت ارز است.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0