پشت پرده افتتاح پروژه‌های کرمانشاه؛ نگاهی به تضاد بین ادعا و واقعیت

در اقدامی نمایشی و همزمان با سفر وزیر کار به کرمانشاه، چند پروژه در این استان افتتاح شد که البته برخی از آنها در عمل هنوز قابلیت بهره‌برداری کامل ندارند.

تولید دارو؛ وعده‌ای دوپهلو
خط تولید جدید مواد اولیه دارویی در شرکت تیپیکو با حضور وزیر راه‌اندازی شد. ادعا شده این طرح که با ۶۵ میلیارد تومان هزینه اجرا شده، تولید موادی مثل ویتامین B1 را دو برابر و برای ۲۵ نفر اشتغالزایی کرده است. اما سؤال اینجاست: این میزان سرمایه‌گذاری و اشتغال، آیا واقعاً با نیازهای دارویی کشور و بحران بیکاری در کرمانشاه تناسبی دارد؟

اورژانسی که هنوز اورژانس نیست!
وزیر از افتتاح «یکی از بزرگ‌ترین اورژانس‌های کشور» در بیمارستان تأمین اجتماعی خبر داد و حتی آن را با بیمارستان میلاد مقایسه کرد. اما اعتراف کرد که این مجموعه حداقل دو ماه دیگر به بهره‌برداری می‌رسد و هنوز مشکلات تجهیزات و برق آن برطرف نشده! پس این افتتاح چه معنایی دارد؟ آیا فقط یک مراسم نمادین برای عکس و خبر بود؟

ورزشگاه کارگری؛ بزرگ ولی دیررس
فاز جدید مجموعه ورزشی کارگران نیز افتتاح شد. هرچند که بزرگی این ورزشگاه تحسین‌برانگیز است، اما چرا چنین پروژه‌هایی معمولاً با تأخیرهای طولانی و در آستانه سفرهای مقامات به بهره‌برداری می‌رسند؟

نیروگاه خصوصی؛ تنها نقطه روشن
شاید تنها پروژه مثبت این سفر، بهره‌برداری از یک نیروگاه ۲۴ مگاواتی بود که توسط بخش خصوصی و بدون هیاهوی دولتی ساخته شده. این خود گواهی است بر اینکه وقتی دولت کنار برمی‌دارد، کار پیش می‌رود.

سخن پایانی
این سفر و افتتاحیه‌های پرشمار آن، بیشتر از آنکه نشان‌دهنده عملگرایی باشد، نمایشی از همان مدیریت سیاسی همیشگی است. مردم کرمانشاه، که سال‌هاست با محرومیت دست و پنجه نرم می‌کنند، به جای افتتاح پروژه‌های ناتمام، به اجرای کامل وعده‌ها و برنامه‌های پایدار نیاز دارند.