با نزدیک شدن به هالووین، تصاویر مهمانی‌ها و تزئینات پرزرق‌وبرق در شبکه‌های اجتماعی بیشتر به چشم می‌آید؛ در حالی که ایران با تمدنی چند هزار ساله، از نوروز و یلدا تا فردوسی و حافظ و سعدی، و از محرم و عاشورا تا غدیر و میلاد پیامبر(ص)، سرمایه‌ای کم‌نظیر برای شادی، همبستگی و معنا در اختیار دارد. پرسش این یادداشت اما سرزنش نسل جوان نیست؛ پرسش این است که چرا در «اقتصاد توجه»، برخی مناسبت‌های وارداتی جذاب‌تر از میراث خودی دیده می‌شوند و چه سهمی در این میان، بر دوش خانواده، مدرسه، رسانه و نهادهای فرهنگی است.