مظاهر مصفا، استاد تمام زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران، قصیده‌سرای شاخص پس از ملک‌الشعرای بهار و مصحح متون کهن، در ۸ آبان ۱۳۹۸ در ۸۷ سالگی از میان ما رفت؛ اما آنچه از او باقی ماند، تنها مجموعه‌های شعر، تصحیح دیوان‌های سنایی و سعدی و نزاری، و هزاران ساعت درس و بحث در دانشکده ادبیات نبود. محمد فرهمند سرابی، پژوهشگر اندیشگاه روایت ایرانی، در یادداشتی روایی با عنوان «مردی ز شهر هرگز» به بهانه خاطراتی از محضر استاد، کوشیده است میراث حقیقی او را در «شیوه زیستن، در نجابت کلام، در حرمت نهادن به زبان و در محبت به شاگردان» جست‌وجو کند؛ میراثی که به تعبیر او، از هزاران صفحه کتاب گویاتر است.